Stresemannstraat:

Gustav Stresemann, (Berlijn 10 mei 1878 – aldaar 3 okt. 1929), Duits politicus, studeerde economie te Berlijn en was van 1907 tot 1912 en van 1914 tot 1918 lid van de Rijksdag voor de National-Liberale Partei. Hij richtte de Duitse Volkspartij op, die al snel een sterke partij was. In 1920 keerde Stresemann terug in de Rijksdag en van aug. tot nov. 1923 was hij rijkskanselier en minister van Buitenlandse Zaken. In de daaropvolgende kabinetten trad hij (tot zijn dood) op als minister van Buitenlandse Zaken. Zijn beleid was gebaseerd op een tweetal beginselen: uitvoering van het Verdrag van Versailles (zie Vredesverdragen van Versailles) en toenadering tot Frankrijk. In 1926 ontving hij tezamen met Aristide Briand (zie Briandstraat)de Nobelprijs voor de Vrede.

Churchillstraat:

In een tijd dat Groot-Brittannië haar donkerste periode doorstond, was er maar één man die de natie hier doorheen kon leiden, Winston Churchill.

Churchill was, ondanks zijn eigenwijze en weinig tactvolle instelling, een uitstekend strateeg, die op het juiste moment mensen wist te stimuleren. Hij wist een man als Roosevelt zodanig te imponeren dat deze, zonder de Verenigde Staten rechtstreeks bij de oorlog te betrekken, aan Churchill alle mogelijke steun toezegde. En hij was de man die, ondanks zijn afkeer van het communisme, doorzag dat hij, na de Duitse inval in de Sovjet Unie, Stalin in zijn armen moest sluiten als bondgenoot. Het was de standvastigheid van deze man die er voor zorgde dat Groot-Brittannië niet ten prooi viel aan de overheersingdrang van Duitsland. Het is dan ook geen wonder dat Winston Churchill eind 2002 door het Britse volk werd uitgeroepen tot Grootste Brit aller tijden.

Schumanstraat

Robert Schuman, (Luxemburg 29 juni 1886 – Scy-Chazelles, bij Metz, 4 sept. 1963), Frans staatsman, studeerde rechten te Bonn, München, Berlijn en Straatsburg en werd daarna advocaat. In 1919 werd hij lid van de Franse Kamer. In mei 1940 werd hij onderstaatssecretaris voor vluchtelingenzaken in het kabinet-Reynaud. Tijdens de bezetting in de Tweede Wereldoorlog bracht Schuman enige tijd in Duitse gevangenschap door en had een werkzaam aandeel in het verzet. Na de bevrijding werd hij afgevaardigde voor de (r.-k.) Mouvement Républicain Populaire en in 1946 minister van Financiën in het kabinet-Bidault. Van nov. 1947 tot juli 1948 was hij premier, daarna was hij tot jan. 1953 minister van Buitenlandse Zaken. In sept. 1948 vormde hij nog een kabinet, dat bij de eerste ontmoeting met het parlement weer viel. Ten slotte was hij nog minister van Justitie van 1955 tot 1956 in het kabinet-Mendès France.

Briandstraat

Aristide Briand, (Nantes 28 maart 1862 – Parijs 7 maart 1932), Frans staatsman, oorspronkelijk socialist, werd in 1902 kamerlid en bekleedde van 1906 tot 1932 25 maal het ministerschap van Buitenlandse Zaken en daarnaast tevens 10 maal het premierschap. In 1909 werd hij voor het eerst premier. Tijdens de Eerste Wereldoorlog stond hij van okt. 1915 tot maart 1917 aan het hoofd van de regering. Het ontslag van de minister van Oorlog Lyautey bereidde de val voor van het zesde kabinet-Briand (maart 1917). Pas in 1921 trad hij opnieuw op de voorgrond. In de jaren hierna vertegenwoordigde hij Frankrijk op tal van internationale conferenties en speelde hij een leidende rol in de Volkenbond. Zijn streven was toen gericht op toenadering van de oude erfvijanden Frankrijk en Duitsland en vond zijn bekroning in het Pact van Locarno (1925) en in Duitslands toetreding tot de Volkenbond (1926). In laatstgenoemd jaar ontving Briand, samen met zijn Duitse tegenspeler, Gustav Stresemann, de Nobelprijs voor de vrede.

Kennedystraat

John F. Kennedy gaf zijn politiek de naam New Frontier, waarmee hij wilde uitdrukken dat de Verenigde Staten na de periode van stilstand onder Eisenhower weer in beweging moesten worden gebracht. Op het terrein van de binnenlandse politiek werden allerlei sociale maatregelen voorgesteld, zoals medische zorg voor de ouden van dagen, federale steun aan het onderwijs en aanpak van de stedelijke problemen. Door de tegenstand van het Congres slaagde hij er echter niet in zijn voornaamste hervormingen door te voeren. Bovendien werd hij vrij plotseling geconfronteerd met de verscherping van het rassenprobleem. In 1962 moest hij federale troepen sturen om de wet te handhaven in Mississippi, waar de zwarte James Meredith niet werd toegelaten tot de universiteit, ondanks nadrukkelijk rechterlijk bevel. Hoewel Kennedy enigszins laat tot het inzicht kwam dat de rassenkwestie binnenslands het centrale probleem werd, nam hij daarna vérstrekkende maatregelen. In 1963 kwam hij met een uitgebreid wetsvoorstel voor verbeterde burgerrechten.

Belgiëstraat

België, federaal koninkrijk in West-Europa, 30518 km2, met 10143047 inw. (332 inw. per km2); hoofdstad: Brussel. Tot België behoort ook een aantal (ca. 30) in de Nederlandse provincie Noord-Brabant gelegen kleine gebieden (enclaves, waarbinnen twee Nederlandse enclaves behorend tot de gem. Baarle-Nassau liggen), die tezamen de gem. Baarle-Hertog vormen. In België geldt Midden-Europese tijd (MET). Het volkslied is La Brabançonne

Limburgstraat

Stikkerstraat

Dirk Uipko Stikker, (Winschoten 5 febr. 1897 – Wassenaar 24 dec. 1979), Nederlands politicus, studeerde rechten te Groningen en was werkzaam in het bankwezen en bedrijfsleven. Tijdens de Tweede Wereldoorlog leidde hij het ondergronds contact tussen georganiseerde werkgevers en werknemers, hetgeen in 1945 resulteerde in de oprichting van de Stichting van de Arbeid. Tot 1948 bekleedde Stikker daarvan het voorzitterschap.

Beneluxlaan

Benelux (afk. gevormd uit de beginletters van België, Nederland en Luxemburg), benaming van het economische samenwerkingsverband tussen België, Nederland en Luxemburg sedert het eind van de Tweede Wereldoorlog. De bedoeling was te komen tot een economische Unie tussen de drie landen. De Benelux kent geen supranationale structuur. Het hoogste besluitvormende orgaan is het Comité van Ministers. De betekenis van de Benelux is geleidelijk door die van de Europese Unie overschaduwd.

Lienaertsstraat

Lienaerts was de eerste huisarts in Geleen. Meer informatie ontbreekt.

Genkstraat

Genk, gemeente in België, prov. Limburg, arr. Hasselt, 87,85 km2, met 62142 inw. Genk, gelegen in de Limburgse Kempen en het Kempens Steenkolenbekken, aan het Albertkanaal, kende sedert 1910 (3402 inw.) een sterke bevolkingsgroei, vooral ten gevolge van de oprichting van steenkoolmijnen in de gehuchten Winterslag (1917), Waterschei (1924) en Zwartberg (1925), waar telkens afzonderlijke woonwijken omheen ontstonden (zie ook N.V. Kempense Steenkolenmijnen). In het gehucht Langerlo bevond zich langs het Albertkanaal de grootste Belgische kolenhaven. Dagtoerisme dankzij het Provinciaal domein van Bokrijk (met het belangrijkste volkskundig openluchtmuseum van België en een arboretum), het dierenpark Limburgse Zoo (ruim 1000 dieren), heide (o.a. natuurreservaat De Maten; ca. 300 ha), wandelbossen en sportcentra.');

Pontoisestraat

Pontoise, stad in Frankrijk, dep. Val-d''Oise, regio Île-de-France, in de noordwestelijke banlieue van Parijs, aan de Oise, met 27100 inw. Woon- en industrievoorstad van Parijs met o.m. elektrotechnische, chemische en grafische industrie. Musée Tavet-Delacour (o.m. belangrijke collectie werk van Otto Freundlich). Gotische kerk St-Maclou (12de–16de eeuw).');

Böblingenstraat

Böblingen, zusterstad van voormalig Geleen. Ligt in Duitsland, vlakbij Stuttgart en telt 47.000 inwoners. De stad heeft sinds 2003 750 jaar stadsrechten.

Europalaan

Europa [aardrijkskunde], het kleinste van de drie werelddelen die tezamen de Oude Wereld vormen (Azië, Afrika en Europa), 10,5 miljoen km2, 696 miljoen inw. aan de oostzijde, van de Noordelijke IJszee tot aan de Zwarte Zee, is Europa verbonden met Azië. Grote schiereilanden zijn Scandinavië, het Iberisch, het Apennijns en het Balkanschiereiland. De grootste tot Europa behorende eilanden zijn Groot-Brittannië, IJsland, Ierland en Nova Zembla.

Hugo de Grootstraat

Hugo de Groot, internationaal bekend als Grotius (Delft 10 april 1583 – Rostock 28 aug. 1645), Nederlands jurist, theoloog, classicus, historicus, staatsman en diplomaat, zoon van de Delftse patriciër en veelzijdig geleerde Johan Hugo de Groot (1554–1640), groeide op als een soort wetenschappelijk wonderkind, schreef van zijn achtste jaar af Latijnse gedichten, studeerde van 1594 tot 1597 letteren te Leiden, vergezelde Johan van Oldenbarnevelt in 1598 op een diplomatieke missie naar Hendrik IV van Frankrijk, promoveerde in 1599 te Orléans in de rechten, vestigde zich, 16 jaar oud, inwonend bij de hofpredikant Wtenbogaert (zie Johannes Uyt(t)enbogaert), als advocaat te Den Haag, werd in 1607 advocaat-fiscaal bij het Hof van Holland en trad 2 juli 1608 te Veere in het huwelijk met de Zeeuwse regentendochter Maria van Reigersberch.